Końcu moneta ustawi się orłem do góry, wygrywa Q. W przypadku klasycznej monety rezultaty rzutów są przypadkowe i każdy gracz wygrywa połowę rozegranych partii. Gdyby jednak Q mógł wykorzystać kwantową superpozycję, wygrywałby za każdym razem. Początkowo w superpozycji monety przyjąłby jednakowy udział orła i reszki. Stan ten pozostałby nie zmieniony, nawet gdyby P odwrócił monetę. W ostatnim ruchu Q odrzuciłby superpozycję i powrócił do stanu czystego z orłem na wierzchu! Znaczenie takich rezultatów nie sprowadza się jedynie do zapobieżenia zwycięstwu w ostatnim rzucie, wykonanym przez kwantowego gracza czy jego przeciwnika. Są one bowiem przykładem na to, jak reguły kwantowe zmieniają proces przetwarzania informacji. Ponadto rzut monetą jest prototypem systemu poprawiania błędów, który pozwala uniknąć „błędów".