Mogą być mikroskopijne lub widoczne gołym okiem, zależnie od sposobu obróbki materiału. Griffith zauważył, że podczas rozciągania materiału w kierunku prostopadłym powyżej i poniżej pęknięcia wiązania na zakończeniu pęknięcia wytrzymują większe wydłużenie niż wiązania w ja jj o i jj i < KRUCHY MATERIAŁ łamie się wzdłuż mikroskopijnego pęknięcia. Kiedy dwie warstwy atomów są odciągane od siebie wzdłuż takiej skazy, naprężenie skupia się na „czubku" pęknięcia. W materiale takim jak szkło najpierw pękają wiązania chemiczne w kierunku poprzecznym do zakończenia pęknięcia. Następnie pęknięcie otwiera się jak zamek błyskawiczny i warstwy oddzielają się od siebie wzdłuż płaszczyzny przełamania. Jeśli kilka pęknięć tworzy się jednocześnie, szkło rozlatuje się w kawałki. kimkolwiek innym miejscu wzdłuż defektu. Kiedy jedno wiązanie.